Al 12 jaar SOEPP!

Het is eigenlijk zomaar aan mij voorbijgegaan, maar afgelopen maand bestond SOEPP gewoon alweer 12 jaar….

Ik moet eerlijk zeggen ik zit er dit jaar (eindelijk) weer goed in en dat is natuurlijk zeker wel anders geweest de afgelopen jaren, Het restaurant loopt heel goed, we hebben echt een gezellig nieuw soeppteam, ik werk nog steeds iets teveel en die B&B kan weer wat liefde en meer boekingen gebruiken. Dus gelukkig nog altijd wat uitdagingen maar niet iets groots of zorgelijks.

Dit jaar (eind september) doe ik mijn laatste coronaschuld betaling. Veel mensen beseffen niet dat er nog zo’n lange nasleep van is. Waarom had ik eigenlijk zo’n grote coronaschuld? Omdat ik dat jaar ook het buurpand nummer 33 ben begonnen, we waren 3x zo groot en ik had 3x zoveel personeel aangenomen… Ik dacht prima het UWV helpt met de loonkosten en besefte op dat moment niet dat de omzet zou worden vergeleken met de omzetten van de jaren daarvoor (toen we nog 3x zo klein waren en dus veel minder omzet hadden). Ik was voor Corona heel ambitieus en wilde altijd groter en meer, tijdens corona bleef ik in het gevoel ik moet meer en beter en kwam ik in soort vecht-/overlevingsmodus en bleef ik maar dingen verzinnen om te overleven. Achteraf had ik veel beter dicht kunnen blijven want helaas door al deze creatieve oplossingen moest ik mijn volledige coronaschuld aflossen terwijl ik natuurlijk absoluut geen winst maakte… wel een hoge omzet maar absoluut geen winst… Anyway, dit is bijna voorbij en ik kan er redelijk rustig op terug kijken nu..

Twee jaar geleden voelde dat nog heel anders, ik raakte volledig in paniek als ik iemand met een mondkapje op tv zag, het einde van mijn schuld was nog lang niet in zicht en was gewoon echt overwerkt en moe, ik zette SOEPP te koop en kwam tot prachtige inzichten na een half jaar mooie gesprekken met gasten, potentiële kopers, collega’s, vrienden en familie dacht ik: wat nou als ik zelf SOEPP opnieuw (symbolisch) zou kopen? Wat zou ik dan anders doen…

Die gedachte veranderde alles. In plaats van te kijken naar wat er mis was gegaan, begon ik weer te kijken naar alles wat SOEPP me in al die jaren had gebracht en dat wilde ik helemaal niet opgeven. Maar het was dus wel even flink onderhandelen met mijzelf want eenmaal de keuze gemaakt om door te gaan heeft natuurlijk ook weer andere consequenties want de problemen die er waren zijn natuurlijk niet zomaar opgelost en ook de meesten van het oude soeppteam waren toe aan iets nieuws dus was het weer een uitdaging om dat jaar met frisse moed te starten en af en toe ging er heus wel eens door mijn hoofd: had ik het nou toch maar verkocht…

Maar nu mag ik terugblikken op 12 jaar, ik betrapte mezelf erop dat ik van de week aan het fantaseren was over uitbreiding van SOEPP en toen dacht ik wow dat heb ik sinds corona niet meer gehad en kreeg weer een hoop energie van de plannen (maar nee ik ga het niet gelijk doen hoor haha eerst maar eens financieel stabiel).

Ik heb heel erg veel zin in de komende tijd en merk echt dat het einde van de schuld rust geeft en dus ook ruimte om te ondernemen i.p.v. overleven. Mijn doel voor dit jaar is weer iets meer liefde in de B&B’s te stoppen, leuke arrangementen te bedenken zodat ze altijd vol zitten want Alkmaar is zo’n leuke stad! Ook is mijn plan om geen 6 daagse werkweek meer te hebben. Natuurlijk ben je 24/7 met je bedrijf bezig maar wil ook meer genieten van mijn woonbootje en gezin. Nou, dan zijn mooie voornemens om bereikt te hebben met het 12,5- jarig bestaan van SOEPP in december toch? En dan? Feest natuurlijk!

Bedankt voor het lezen, liefs Sophie

Voor het gat in de muur van nummer 33: